การออกกองครั้งนี้ผมได้เห็นอะไรที่ผิดไปจากที่คิดเยอะเหมือนกัน ได้เรียนรู้อะไรมากเลยทีเดียว แต่สิ่งที่ผมจะบอกครั้งนี้ เป็นส่วนผสมระหว่างสิ่งที่นั่งนึกถึงภาพที่ได้เห็นในชุมชน กับภาพที่ได้เห็นจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่ผ่านเข้ามา แน่นอนว่ามันอาจเป็นมุมมองเพียงมุมหนึ่ง จากคนตัวเล็กๆ ที่เห็นและเรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้นนะครับ

มีใครไม่เคยเห็นภาชนะดินบ้างหรือเปล่าครับ? ผมคิดว่าคงจะไม่มีนะ ภาชนะดินนั้น ไม่ว่าจะเป็นกระเบื้องเคลือบ ภาชนะดินเผา หรือเครื่องลายครามนั้น ก็ล้วนทำมาจากดิน แม้ว่าจะใช้ดินที่แตกต่างกัน และส่วนผสมที่แตกต่างกันไปในแต่ละภาชนะ แม้ว่าภาชนะดินจะมีลักษณะหลากหลาย และการใช้งานที่แตกต่างกันไป แต่เนื้อแท้ และวัตถุดิบหลักก็มาจากดินอยู่ดี

คนเราถ้าจะเปรียบเหมือนภาชนะดินก็คงไม่แปลกอะไร เพราะเราเกิดมาบนโลกนี้สุดท้ายเมื่อสิ้นชีวิตลงเราก็เป็นเพียงผงธุลีก็ไม่ต่างจากดินนัก

ถ้าทุกคนล้วนมีส่วนผสมและวัตถุดิบหลักเหมือนกัน แต่อะไรทำให้เกิดความแตกต่างกันอย่างมากมายระหว่างคนเราด้วยกันเล่า? เพียงเพราะสิ่งประดับประดา และการตกแต่งภายนอกทำให้คนเรามีความแตกต่างกันอย่างนั้นหรือ?

ภาชนะทุกชนิดนั้นมีคุณค่าในตัวเอง โดยไม่ขึ้นกับว่าส่วนผสมนั้นเป็นอย่างไร เพราะไม่ใช่ภาชนะทุกชิ้นต้องสวยงาม  แต่ขึ้นกับวัตถุประสงค์ในการใช้งานมากกว่า

ถ้าเช่นนั้นแล้ว คนเราทุกคนก็ล้วนมีคุณค่าอยู่ภายในตัวเขาอยู่แล้วใช่ไหม? ถ้าไม่ใช่ คุณค่าของคนเราวัดกันตรงไหน? ส่วนตัวผมคิดว่าทุกคนล้วนมีคุณค่าอยู่ภายใน คุึณค่าที่ไม่ขึ้นกับว่าเขาชื่ออะไร นามสกุลอะไร ฐานะทางการเงินเป็นอย่างไร มีประวัติอะไรมา

คุณค่าที่ซ่อนอยู่ภายในแต่ละคนนั้น หลายครั้งไม่อาจวัดด้วยสิ่งที่ปรากฏทางสายตา แต่เป็นสิ่งที่อยู่ภายใน และเมื่อคนคนนั้นค้นพบความสามารถ และได้นำความสามารถนั้นไปใช้อย่างสร้างสรรค์ นั่นแหละ จะเป็นเหตุที่ทำให้คุณค่าในตัวเขาปรากฏชัดเจนมากยิ่งขึ้น

หากวันนี้เราทุกคนไม่ดูถูกคุณค่าของกันและกัน แต่ให้เกียรติ ให้โอกาส เปิดใจต่อคุณค่าของตัวบุคคลที่เนื้อแท้ภายใน และหยิบยื่นสิ่งดีให้กันและกัน ผมคิดว่าเราสามารถช่วยให้ทุกคนมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่แน่ๆ เพราะทุกคนได้มีโอกาสใช้สิ่งที่ตนเองมีสร้างประโยชน์ ซึ่งเป็นเหตุให้เกิดความภาคภูมิใจต่อตัวผู้ให้และเป็นความสุขทั้งผู้รับและผู้ให้ด้วย

มองดูรอบๆ ตัวเราดูสิครับ มีหลายต่อหลายคนที่ยังรอโอกาส มีหลายต่อหลายคนที่รอคอยความหวัง และมีอีกมากมายที่ปรารถนาการยอมรับจากคนในสังคมนี้ ไม่มีใครมีน้อยเกินไปที่จะให้ และไม่มีใครมีมากเกินไปที่จะรับหรอกครับ

ไม่ว่าวันนี้เราจะเป็นภาชนะดินเผาที่ใช้หุงข้าว ต้มยา ทำขนม หรือเป็นกระเบื้องเคลือบราคาแพง ที่ใช้ประดับประดา หรือเป็นเพียงแก้วชาใบเล็กๆ แต่คุณค่าไม่ได้อยู่ที่ราคา หรือรูปลักษณ์ภายนอก แต่ขึ้นกับการได้ใช้สิ่งที่เราเป็น สร้างประโยชน์ให้กันและกัน

มาช่วยกันทำให้บ้านหลังนี้น่าอยู่สิครับ ไม่ขึ้นกับว่าเรานั้นมีความสามารถมากน้อยขนาดไหน แต่ใช้สิ่งที่มีเพื่อสังคมนี้สิครับ นำขุมทรัพย์ในภาชนะดินออกมาเถอะครับ อย่ามองที่ตำหนิที่อยู่ในเนื้อของดิน เพราะว่าสิ่งดีเล็กๆ ในมือของคุณ อาจนำมาซึ่งสิ่งที่ยิ่งใหญ่สำหรับสังคมนี้ก็ได้ ใครจะรู้ จริงไหมครับ?